به گزارش حراج کن به نقل از خبر آنلاین روزنامه اطلاعات نوشت: اخبار تعدیل نیروی انسانی از بنگاه های بزرگ و کوچک تولیدی و خدماتی آن قدر رواج یافته که نگرانی شدیدی در جامعه بوجود آورده است. فعالیت بسیاری از صنایع مهم کشور به دلیل آسیب های دریافتی از بمباران دشمن تقریباً متوقف شده و قطع ارتباط واحدهای پایین دستی با هسته های تأمین و پشتیبانی چرخه تولید کالا و خدمات را لنگان کرده است.
یک برآورد غیررسمی که پریروز در فضای مجازی منتشر شده بود، نشان میدهد ظرف یک ماه سپری شده از سال ۱۴۰۵ نه فقط هیچ فرصت جدید شغلی به وجود نیامده، بلکه به دلیل مشکلات ناشی از جنگ اخیر و قطع شبکه اینترنت برای فعالین اقتصادی، حداقل ۴ میلیون فرصت شغلی از بین رفته یا در بنگاه های تولیدی و خدماتی مشمول تعدیل نیروی انسانی شده است.
با ادامه این روند، بحران بیکاری و تورم سرسام آور ناشی از آن، نظام اقتصادی کشور را با یک چالش بسیار بزرگ روبرو خواهدنمود که برون رفت از آن بمراتب مشکل تر از تصمیم گیری در مورد آینده جنگ فعلی است.
از طرفی برآوردهای رسمی نشان میدهد طی حملات وحشیانه دشمن به شهر های مختلف بیش از ۲۷۰ میلیارد دلار به زیرساخت های اقتصادی، واحدهای صنعتی و مناطق مسکونی کشور لطمه وارد شده که جبران این ضایعات برای اقتصاد فاقد بستر سرمایه گذاری ایران، بیش از یک دهه زمان نیاز دارد.
این درحالی است که فضای کسب وکار ایران پیش از جنگ اخیر با کمبود شدید سرمایه روبرو بود و منابع اصلی تأمین کننده مالی (اعم از نظام بانکی و بازار سرمایه) هم به انتهای توان پشتیبانی خود رسیده بودند.
بنابر این دل بستن به بنیه تحلیل رفته مالی در این دو منبع، برای بازسازی مناطق آسیب دیده و دفاع از بنگاه های در حال تعدیل کاملا بیهوده است.
برخی مقامات دولتی در بیانات خود از ضرورت سرمایه گذاری بخش خصوصی برای بازسازی ویرانه های جنگ و کمک به اقتصاد آسیب دیده سخن می گویند، غافل از اینکه بخش خصوصی کشور اگر توان مالی مناسبی داشت، نیازمند نظام بانکی و بازار سرمایه نبود.
به نظر می آید، مسئولان کشور در مذاکرات صلح همانگونه که به درستی روی مطالبی نظیر حفظ تمامیت ارضی، افزایش قدرت دفاعی، توسعه دانش هسته ای و دفاع از ارزش های ملی تعصب دارند، باید روی مبحث بقای اقتصاد ایران در دوران پساجنگ هم حساس باشند.
اقتدار حکمرانی ایران در منطقه اگرچه با دفاع جانانه از کیان کشور و استفاده مطلوب از فرصت حاکمیت تنگه هرمز به نمایش گذاشته شد، ولی سربلندی آینده ایران منوط به داشتن اقتصادی پویاست.
فضای کسب و کاری که با بحران تعدیل نیروی انسانی روبرو شده، قادر به ایفای نقش مؤثر در این الگوی سربلندی نیست و باید درمان فوری مشکلات آن در رأس تصمیم گیری های راهبردی کشور قرار گیرد.
دراین میان حمایت همهجانبه مالی، بیمه ای، مالیاتی و گمرکی از بنگاه های بحران زده بخش خصوصی یک وظیفه محرز برای دولت می باشد و اکتفا به آنچه تاکنون برای کمک به اقتصاد آسیب دیده از جنگ تصویب شده، هیچ گاه لطمات واحدهای گرفتار تعدیل نیروی انسانی را جبران نمی کند.
منبع: حراج كن